Een grote korting betekent geen lage prijs. Het betekent dat er veel ruimte zit tussen twee getallen, en een van die twee getallen kiest de verkoper zelf.
De nuttige vraag is dus niet hoeveel iets is afgeprijsd. Het is hoeveel het eerst kostte en hoe lang het dat kostte. En op die vraag bestaat sinds een paar jaar een wettelijk antwoord.
Wat de wet in Spanje eist als een winkel korting aankondigt
De regel staat in de Ley de Ordenación del Comercio Minorista (de Spaanse detailhandelswet), gewijzigd door het Real Decreto-ley 24/2021 (een Spaans wetsdecreet) waarmee de Europese Omnibusrichtlijn werd omgezet.
Die zegt dat bij artikelen met prijsverlaging de vorige prijs naast de afgeprijsde prijs moet staan. En hij definieert wat die vorige prijs is, en dat is het belangrijke deel. Het is niet de adviesprijs van de fabrikant en ook niet een prijs die het product ooit eens had: het is het laagste bedrag dat diezelfde winkelier voor datzelfde product heeft gevraagd in de dertig kalenderdagen daarvoor.
De regel kent zelf een paar nuances. Artikelen die voor het eerst te koop worden aangeboden hebben geen vorige prijs, om voor de hand liggende redenen. En korting op producten die bijna over de datum zijn, om voedselverspilling tegen te gaan, geldt als uitzondering.
Een detail dat vaak over het hoofd wordt gezien: de wet verbiedt om acties te koppelen aan een minimaal of maximaal kortingspercentage. Een kleine korting mag je net zo aankondigen als een enorme. De hoogte van het percentage garandeert op zich niets.
Hoe ver die bescherming gaat
Wat de dertigdagenregel wegneemt, is de grofste truc: de prijs een paar dagen verhogen om daarna een spectaculaire korting te kunnen aankondigen. Dat werkt niet meer.
De rest blijft hetzelfde. Het venster is dertig dagen, dus een prijs die eerder veranderde valt erbuiten. Prijsdalingen die niet als korting worden aangekondigd tellen ook niet mee. Persoonlijke kortingen uit loyaliteitsprogramma's werken volgens een andere logica. En vooral: dat de vorige prijs klopt, zegt niets over of het een goede prijs was.
Dat deel kan geen enkele regel oplossen. Of dat specifieke product voor die specifieke prijs de moeite waard is voor wat jij nodig hebt, blijft jouw werk.
De methode die werkt is oersaai
De betrouwbaarste manier om te weten of een aanbieding goed is, is naar de prijs hebben gekeken voordat de aanbieding bestond.
Klinkt logisch en bijna niemand doet het, want het vraagt precies wat online winkelen probeert te voorkomen: dat er tijd zit tussen het moment dat je iets ontdekt en het moment dat je besluit het te kopen.
Die tussentijd is je beste hulpmiddel. Als je een product bewaart en er een paar weken af en toe naar kijkt, weet je uiteindelijk drie dingen die geen enkel bordje je vertelt. Tussen welke bedragen die prijs normaal schommelt. Hoe vaak hij verandert. En of de actieprijs echt onder het gebruikelijke niveau ligt of alleen onder een tijdelijke piek.
Je hoeft geen spreadsheet bij te houden. Om de paar dagen kijken, een maand lang, geeft je al meer context dan de meeste mensen die die dag kopen.
Vijf dingen die ik check voordat ik een aanbieding goedkeur
Ik vergelijk het exacte typenummer, niet de handelsnaam. Veel productlijnen hebben bijna identieke versies met kleine verschillen in specificaties, en prijzen vergelijken tussen twee modellen die niet hetzelfde zijn zegt niets. Je moet naar het modelnummer en de specificaties kijken.
Ik kijk naar de eindprijs, niet naar de productprijs. Verzending, leveringsvoorwaarden en extra kosten horen bij wat je gaat betalen. Een aanbieding die op het betaalscherm geen aanbieding meer is, komt vaak voor, en je ziet het door tot het einde door te klikken voordat je beslist.
Ik wantrouw korting op de adviesprijs. Als de referentie die je te zien krijgt niet is wat die winkel vroeg, maar een theoretische catalogusprijs, kan het percentage gigantisch zijn zonder dat je iets bespaart.
Ik haal de haast los van de aanbieding. Afteltimers en meldingen als 'nog maar een paar op voorraad' zijn ontwerpelementen, geen informatie over de prijs. Is de aanbieding goed, dan blijft ze dat zonder timer. Overtuigt ze je alleen met de timer, dan was het niet de aanbieding die je overtuigde.
En ik vraag me af of ik het toch al zou kopen. Korting op iets wat je niet nodig hebt, is een uitgave met korting. Het is de simpelste valkuil van allemaal en degene die het meeste geld kost.
Waar Spaidoo in beeld komt
Alles hierboven hangt af van één ding: dat het product bewaard staat op een plek waar je zonder moeite naar terugkeert. Anders komt dat volgen in de tijd er gewoon niet van. Niemand opent drie weken lang elke dag de productpagina van een specifiek product in een specifieke webshop.
En het gebruikelijke systeem werkt tegen je. Elke webshop heeft zijn eigen favorietenlijst, dus de producten die je in de gaten houdt raken verspreid over verschillende plekken. Vijf producten checken betekent vijf webshops openen en onthouden wat waar stond. Dat houdt niemand langer dan twee weken vol.
Spaidoo brengt producten uit verschillende webshops samen in één lijst. Daar zit het verschil: in plaats van elk product in zijn eigen webshop na te jagen, heb je één plek met alles, en ze bekijken is geen klus meer maar een handeling van dertig seconden op je telefoon.
Als de actie begint, merk je het verschil. Je beoordeelt een korting niet meer met de informatie van de verkoper, je vergelijkt hem met wat je zelf wekenlang hebt gezien.
